Zwanger op vakantie met peuter in Canada

Nou zeg, wat heb ik het af laten weten. Zo ga je op vakantie en zo zijn we 4 maanden verder, zonder ook maar een update, een teken van leven gegeven te hebben. Sorry, sorry!

Maar, het nieuwe jaar is van start gegaan, met goede voornemens en al. En ook al heb ik het idee dat ik door mijn zwangerschap wat minder goede voornemens dan anders heb (gestopt met roken ben ik al. Automatisch let ik op mijn levensstijl nu ik zwanger ben en sporten gaat een beetje lastig), kan ik er toch een paar noemen.

1. Natuurlijk het bijhouden van deze blog
2. Werken aan mijn persoonlijke ontwikkeling, dit jaar nog starten met een opleiding
3. Vanaf mei, het sporten weer (fanatiek en consequent) oppakken

Maar voordat we de toekomst inschieten, eerst in een vogelvlucht een terugblik over de laatste 3,5 maand.

10 weken zwanger en onderweg naar Canada. Gelukkig geen zwangerschapskwaaltjes, dus vol goede moed het vliegtuig in. Vooral alle focus op onze kleine vent. Een vlucht van ca. 7 uur, hoe gaat hij zich hier door heen worstelen.

Met een rugzak vol stiften, kleurboeken en auto’s ging dit prima. Op de heenweg heeft hij weinig geslapen, we vlogen ook overdag, maar op de terugvlucht heeft hij dit ruimschoots goed gemaakt. De hele vlucht inclusief de 2 uur durende vertraging (terwijl wij al in het vliegtuig zaten) heeft hij geslapen en … mama dus ook.

We begonnen wel in Canada, maar zijn in week 1 van onze vakantie eerst naar New York gereden. Onder het mom, nu we er toch zijn.

Vijf dagen New York waren fantastisch, maar vermoeiend. Van 10.00u in de ochtend tot 22.00u in de avond op pad. En Daan, wat heeft hij het fantastisch gedaan. ’s middags een dutje in de buggy of in Central Park. Alles gedaan op zijn tempo en dat ging prima.

Natuurlijk ook het programma wat aangepast op een jongen van 3 jaar. Hoge gebouwen beklimmen, reizen met de boot, de trein en de metro en uiteraard spelen in Central Park.

De rest van de vakantie ging weer verder in Canada. Deze was ook super. Veel gezien, maar alles op een ontspannen manier.

We sliepen in een mega camper op een camping. Iedere avond maakten we een kampvuur en dan is het toch jammer dat het genieten van een biertje of een wijntje er niet in zit, want dan heb je pas echt vakantie….toch?!

We sloten de vakantie af met een bruiloft van mijn achterneef. Daar sta je dan, nuchter op de dansvloer, met alleen maar dronken mensen om je heen. Je heel erg bewust zijnde van iedere dance move die je maakt en twijfelt of het wel in de maat is. Nee, laat mij dan maar ‘onder invloed zijn’.

Al met al hebben we 3 hele gave weken gehad waarbij mijn zwangerschap geen enkele belemmering vormde op de momenten na dan dat iedereen dronken en ik nuchter was

En toen was het alweer oktober en was ik 13 weken zwanger. Het werd tijd om mijn werkgever op de hoogte te stellen van de zwangerschap. Mijn buik was inmiddels ook flink aan het groeien. Wow! Niet normaal. Bij mijn eerste kwam een buikje pas bij 20 weken.

Anyway, het grote nieuws vertellen. Waar ik bij mijn eerste zwangerschap mijn baas apart genomen heb, heb ik het deze keer aan iedereen (mijn 3 collega’s en mijn baas) tegelijk verteld.

Pfff, daar ben ik vanaf. Het blijft toch een dingetje hoor, ‘je zwangerschap bekend maken’. Ik heb iedere keer het idee dat ik het bedrijf op de één of andere manier in de steek laat. Raar toch? Natuurlijk werd er positief gereageerd en kon ik starten met de coördinatie van de kerstperiode op het werk.

Even kort door de bocht, wij ‘verkopen’ kerstpakketten of eigenlijk kerstcadeauconcepten. Dan snap je dat het laatste kwartaal van het jaar topdrukte betekent. Naast mijn 32-urige werkweek, stond ik op mijn vrije dag ook vaak in contact met de zaak. Wanneer Daan zijn middagdutje deed, kroop ik achter de computer. En werkte ik minimaal 3 avonden in de week met gemiddeld een uurtje of 4 per avond over.

Tja, dan schiet het schrijven van een blog er wel even bij in. Eén bijkomend voordeel. De zwangerschap gaat gewoon door, zonder dat je er erg in hebt.