“Eet een biscuitje voordat je opstaat, dat helpt tegen je ochtendmisselijkheid”. Zo staat het in veel zwangerschapsboeken. Ik verbaas me er keer op keer over. Is die auteur soms zelf nooit zwanger geweest? Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik ben non-stop misselijk. Bij mijn eerste viel het relatief gezien nog mee, maar bij mijn tweede kon ik wekenlang niets eten. Ik leefde op roosvicee en drie happen vla per dag. Wel goed voor je lijn, maar niet voor je humeur. Na een aantal weken moest ik langs bij de diëtiste.
Eten wat je maar wilt
Ik kreeg van die pakjes astronautenvoeding (yegh!) en verder moest ik een wensendieet gaan volgen. Klinkt best leuk hè? Dat was het ook wel. Ik mocht namelijk alles eten wat ik maar wilde, zolang het wel veilig voedsel was. Geen rauwmelkse kaas of filet americain dus. Als ik alleen maar kroketten wilde eten, prima. Alleen maar roze koeken, ook prima. Zolang ik maar wat kon eten én binnenhouden.
Gelukkig voelde ik me na de veertiende week veel beter en kon ik weer genieten van eten. Wat me is bijgebleven is het idee van het wensendieet.
Pizza en melk
Deze zwangerschap ben ik ook weer misselijk. Niet zo extreem als de vorige keer, maar wel een continu gevoel van flinke wagenziekte. Waar ik me vroeger druk zou hebben gemaakt over mijn eetpatroon – krijg ik wel genoeg goede voedingsstoffen binnen – ben ik nu heel relaxed. Voordat ik in verwachting raakte leefde ik namelijk heel gezond. Ik at veel groente, fruit, noten, heb bergen avocado’s naar binnen gewerkt en nam elke dag groene smurrie, oftewel een groene smoothie met allemaal gezonde raw food poedertjes.
De afgelopen weken eet ik zeker niet volgens de schijf van vijf, maar ik vertrouw op mijn lichaam en weet dat het goed is. Er zijn dagen dat ik alleen maar yoghurt met een berg fruit en cruesli eet. En dat dan zo’n vijf keer op een dag. Of melk met cornflakes. Ik heb jaren geen zuivel genomen, behalve mijn yoghurt in de ochtend en nu ineens heb ik een enorme behoefte aan melkproducten. Ik drink zo een liter per dag. Soms heb ik ook uit het niets zin in vette pizza of tosti met veel kaas. Dan denk ik: kennelijk heeft mijn lichaam nu veel calcium of vet nodig.
Vroeger vertrouwde ik op anderen, op de boekjes, op de experts. Nu is mijn motto en mijn tip voor jullie: luister naar je eigen lichaam en vertrouw daarop!
