En dan zit ik met 23 weken in het ziekenhuis met harde buiken die constant terug komen. Eerst aan de ctg en daarna een echo. We krijgen een meisje. Dat wist ik al vanaf week 13. Toen heb ik met mijn moeder een geslachtsecho gedaan. En de zaterdag wat mensen uitgenodigd en Mustafa verrast met een kleine gender reveal. Een mooie taart had ik besteld. Alleen had ik de bakker gevraagd er geen kleur in te doen. Maar wit. De bakker werkte graag mee aan mijn geintje.
Mustafa was blij toen hij hoorde dat hij vader zou worden van een meisje. En daar zit ik dan. Met harde buiken in week 23. De verloskunde zegt dat ze hoopt dat ik de 30 weken haal. In verband met de stollingsziekte die ik heb is de kans groot dat ik eerder ga bevallen. Vanaf week 23 zit ik weer wekelijks in het ziekenhuis, aan de ctg. Tot week 32 zijn het harde buiken. We hebben de 30 weken grens gered. En dan beland ik met 32 weken en 2 dagen in het ziekenhuis met weeën.
