Wat kan je verwachten van de eerste week na je bevalling?
Wanneer je zwanger bent en dit aan je vrienden en familie vertelt is iedereen altijd enorm enthousiast. Heel leuk natuurlijk, maar de ervaringsdeskundigen houden meestal wijs hun mond. Want waarom iemands vreugde bederven? Laat hen maar denken dat ze straks maanden op een roze wolk gaan zitten, ze hebben nog geen idee wat ze te wachten staat. Dan heb ik het niet eens over de bevalling of de slapeloze nachten, maar over alle anderen dingen die bij het krijgen van een kindje komen kijken. Ik zal een paar puntjes opnoemen die ik best van tevoren had willen weten.
Naweeën
Dacht je dat je na de bevalling van de weeën af was? Dat dacht ik in ieder geval wel, maar niets bleek minder waar. Nooit geweten dat na de bevalling je baarmoeder weer gaat krimpen door middel van naweeën. Vooral de eerste nacht na de bevalling heb ik – zelfs met paracetamol – nog een hele hoop weeën moeten wegpuffen. Wat een tegenvaller. Mijn bevalling ging heel erg snel, waardoor je des te meer naweeën krijgt.
Bizar zweten
Dat je tijdens de zwangerschap vocht vasthoudt werd me wel duidelijk. Ik leek wel een opgeblazen monster op het laatst, maar over het feit dat al dat vocht er ook weer uit moet, had ik niet echt nagedacht. De eerste dagen na de bevalling moest ik wel 3 keer per nacht mijn lakens verschonen. Ik overdrijf niet, maar ik had een zeiknat bed. Ik transpireerde uit elk lichaamsdeel en vooral uit mijn kuiten. Een hele vreemde gewaarwording en echt fris vond ik het ook niet. Maar gelukkig ging het na een paar dagen weer over.
En dan die buik
Je zou denken: kind eruit = buik weg. Helaas ging die vlieger bij mij niet op. Ik schrok er echt van dat ik de eerste week nog een buik had alsof ik weer zes maanden zwanger was. Sommige vriendinnen die zelf nog geen kinderen hadden zag ik echt kijken van ‘ze zou toch niet nu al weer zwanger zijn’. Na een weekje trok het ergste gedeelte van de bolle buik weer weg en ik kan jullie geruststellen: na vier kinderen is mijn buik nu weer hetzelfde als daarvoor. Maar het was wel even schrikken.
De hechingen daar beneden
En dan die hechtingen daar beneden. Überhaupt het idee dat het daar kapot is gegaan en dus weer gehecht moet worden, daar kan ik nog steeds niet aan wennen, maar ook het trekkende gevoel daar beneden is niet het fijnste wat ik ooit heb gevoeld. En de kraamverzorgster maar zeggen dat ik er juist ‘op moest gaan zitten’, het enige wat ik écht niet zag zitten. En dan nog erger: die hechtingen moeten ook weer elke dag gecontroleerd worden door Jan en alleman. Hup, daar ga je weer met je benen wijd
Stuwing
En dan denk je dat je alles gehad hebt dan krijg je als verrassing een dag of drie na de bevalling: stuwing, of eigenlijk een tijdelijke verdubbeling van je borstomvang. Als mensen er al naar kijken gil jij het uit van de pijn. Gelukkig duurt het hooguit een paar dagen, maar in deze periode kun je dit er ook nog wel even bijhebben.
