De 6-weken echo
Daarna volgde dan de 6-weken echo. Een beetje D-Day. Ik zag direct dat het goed zat. Daar lag hij (of zij?) dan… een bolletje in een zwarte vlek. Wat een prachtige hartslag! We kregen beiden de tranen in de ogen. Het voelde nog zeer onwaarschijnlijk maar ja, het was ons gelukt. Alles zat op de juiste plaats, de waardes waren goed en het hartje was het mooiste geluid dat ik ooit gehoord had!
De gynaecoloog vertelde dat er bij de meeste miskramen geen hartje is. Dus aangezien deze al mooi aanwezig is, daalt de kans hierop weer een heel stuk. Ook naar later toe, naar een eventueel 2e kind kregen we positief nieuws. Nu ze weten dat alles op ‘natuurlijke’ wijze werkt (al dan niet met stimulatie van hormonen) is de kans kleiner dat we ooit ivf gaan nodig hebben.
Een lichaam na een bevalling heeft een boost van een jaar tot anderhalf jaar. In die periode groeit de endometriose minder aan, waardoor de kansen op spontaan zwanger worden een pak groter zijn. Het was een prachtige dag met prachtig nieuws!
De ene felicitatie na de andere
Diezelfde dag nog ging ik langs op school om het nieuws aan mijn collega’s te melden.
“Kom je morgen terug werken?”
“Nee.”
“Oei? Ben je dan zo ziek?”
“Nee, ik kom een tijdje niet meer werken…”
De ene verbazing en opluchting na de andere. Ik nam de kinderen van mijn klas bij mij, vertelde hen het nieuws en toonde hen de echo. Wat zijn kleuters toch een bizar publiek om zoiets aan duidelijk te maken, heerlijk. Ze begonnen direct te filosoferen over een zaadje dat ik had ingeslikt, dat de baby nu eten krijgt via een draadje…
De ouders van de kinderen kregen van de directie ook onmiddellijk een mail met de info. Dat hun juf zwanger is en daarom niet meer mag komen werken, maar dat er een andere topjuf binnenkort voor hen zal klaarstaan! Wanneer de bel ging en de kinderen naar huis gingen waren er reeds enkele ouders die de mail gelezen hadden.
Het werd de ene felicitatie na de andere. Hoewel het nog steeds erg voorbarig was om op 6 weken dit nieuws te melden (maar dat kan nu eenmaal niet anders bij ons) deed het zo een deugd om al die felicitaties te krijgen en om bij sommige mensen kort mijn verhaal te kunnen doen. Ik heb er enorm van genoten.
