Stoffen luiers niet alleen hip, ook noodzakelijk
Luiers. Nooit over nagedacht eerlijk gezegd. Maar toen ik erachter kwam dat ik zwanger was en een jaar de tijd had gehad om te kijken hoe het afvalsysteem hier werkt, ging ik er toch wel serieus over nadenken. Het is hier heel erg ‘hip’ om stoffen luiers te gebruiken. Ik dacht in ieder geval dat het een ‘hip’-dingetje is. Het blijkt een noodzaak.
Er is hier geen milieustraat waar je netjes je luiers in kunt leveren. Hier wordt alles gewoon in de ‘landfill’ gedaan. Simpel. Gat in de grond, afval erin, en zand erover. En dan te bedenken dat die luiers er de komende 40 jaar nog liggen.
Nog maar te zwijgen over het feit dat de luiers hier (ik weet niet hoe dat in NL geregeld is) nog best een lijst aan chemicaliën bevatten, waar ik me niet zo lekker bij voel als die wel erg direct contact gaan hebben met mijn baby. Conclusie: ik ga mee met de ‘hype’ (ik geloof graag dat het een ‘hip’ dingetje is, in plaats van noodzaak).
Voldoende ingeslagen
Ik heb me twee hele avonden ingelezen over stoffen luiers (lang leve Google) en ik heb informatie ingewonnen bij mensen met kleine kinderen. Op internet heb ik drie verschillende merken ‘covers’ en van vijf verschillende merken ‘inserts’ gekocht.
Volgens de instructies die met de luiers kwamen ben ik nu klaar voor de hele periode dat onze spruit luiers zal dragen. Dus dit is voor de portemonnee van de PhD student ook erg mooi meegenomen! Als de baby er is, zal ik jullie updaten hoe dit avontuur is afgelopen en welk advies ik (aanstaande) mama’s wil meegeven over stoffen luiers.
Zou het vies worden?
Waar ik het meest bang voor was, was de ‘poep zooi’. Want ja, die luiers moet je uitwassen, maar poep in je wasmachine is ook een no go. Na wat rondneuzen op internet kwam ik erachter dat er ‘liners’ zijn, een soort dun doekje, wat je in de luier kunt doen en wat de poep tegenhoudt van contact met de luier.
Hierdoor kun je gewoon het doekje met poep door de toilet spoelen, want ze zijn biologisch afbreekbaar. Vrees niet! Ik spoel dat soort dingen niet graag door het toilet, omdat ze veels te langzaam vergaan en de boel snel verstoppen. Maar de poep vanaf het doekje in het toilet deponeren en het doekje in de grijze bak (het is toch afbreekbaar!) vind ik een prachtige oplossing.
Zo min mogelijk afval maken
Maar… Het kon natuurlijk niet blijven bij stoffen luiers. Toen ik op het pad der stoffen luiers terechtgekomen was, was er geen weg terug. Als ik dan daadwerkelijk een argument maak van de berg afval die maar niet vergaat, kan ik ook maar beter gelijk proberen om zo min mogelijk afval te maken. Dus niet veel later verschenen de wasbare billendoekjes en wasbare zoogkompressen met de post.
Voor onderweg heb ik composteerbare billendoekjes en composteerbare luiers (Amazon!). Ook besloot ik om zoveel mogelijk tweedehands (ook erg fijn met mijn kleine inkomen) te kopen. En gelukkig is daar juist een hele grote markt voor hier. In dit kleine stadje hebben we maar liefst zes tweedehands zaken!
Geitenwollensok?
Toen ik mijn broer, die al een kleine heeft, vertelde van mijn grootse plannen met luiers en billendoekjes, moest hij lachen en zei hij eigenlijk meteen iets in de trend van ‘doe dat nou niet! ‘ En ergens heb ik al een vaag gevoel dat ik hier spijt van ga krijgen, maar ik wil dat dit een succes wordt, dus ik ga er gewoon het beste van proberen te maken.
Ik moet gewoon voor ogen houden dat meer vrouwen dat doen en dat het goed is voor mijn baby en het milieu. Als ik me hierdoor teveel ‘geitenwollensok’ ga voelen en me daar ook op ga kleden (lees: mooie afritsbroek, sandalen en een paar zelfgebreide wollen sokken) val ik ook minder op in de groep der biologen.
Plaats een reactie