Wat vooraf ging
De uitslag: geen gebroken vliezen, misschien wel een scheurtje bovenin een vlies. Ze kunnen nu niks doen. Rustig aan, veel water drinken en gelijk bellen als er meer klachten zijn. We mogen naar huis, mijn verloofde zucht opgelucht, ik voel me verward. Eenmaal thuis bellen we zijn moeder en daarna de verloskundige. Ze adviseert om vrij te nemen van het werk zodat ik kan rusten.
Stoppen met werken en rusthouden
Het is al bijna half 12, maar ik probeer het nog even. Ik sms mijn collega of ze nog wakker is, met een korte uitleg en dat ik morgen nog even nabel. Geen reactie, dus we gaan maar slapen. ’s Ochtends vroeg bel ik mijn baas en licht hem in en hij kan me gelukkig een paar uurtjes vervangen. Mijn verloofde belt dezelfde collega en zij schrikt van het verhaal. Ze is zelf voortijdig bevallen met 32 weken. Ik krijg mijn collega aan de telefoon, we praten even door wat er gebeurd is en haar advies is om ziekteverlof op te nemen.
Bevallen op de molen?
Het klinkt wel grappig, bevallen op de molen, maar eerlijk gezegd moet ik er niet aan denken dat ik bovenop de omloop sta en er gebeurt wat. Ik zie de brandweer al aankomen met een ladderwagen.
Ik bel naar de personeelsadministratie en vertel wat er gebeurd is, wat mijn baas en collega als advies geven en wat zij zelf vinden. Ze beamen dezelfde ideeën, volgende week bellen ze nog even terug. Ik chat via internet nog even met twee vriendinnen en die wensen ons sterkte. Mijn verloofde voelt zich geruster, kust me gedag en stapt de deur uit om te gaan werken.
Nu zit ik hier te typen, het is amper 10:00 uur. Ik ben 28 weken en 3 dagen, volgende week is de bruiloft en ik mag niet meer werken. Zou het nog even blijven zitten?
