En ik neem weer plaats op het wachtbankje. Conclusie van zwanger proberen te worden? Geduld, héél véél geduld. Haha, niet mijn sterkste kant nee. Maar je moet de natuur de tijd gunnen. Vertrouwen hebben. Positief blijven en visualiseren. Dus ik hou me aan mijn gluten- en suikervrije voeding. Gooi er een paar stukjes ananas tegenaan, hou mijn voeten warm. Doe wat yoga en mediteer. Bakerpraatjes? Waarschijnlijk wel, maar baat het niet dan schaadt het ook niet toch?
Na een paar dagen positiviteit komt Moeder Natuur alweer om de hoek kijken! Wat?! Hé? Nú al? Nee toch? Dat kan toch nog helemaal niet? De wachtweken sla ik deze ronde blijkbaar compleet over. Stom lichaam. Stomme miskraam. Mijn lichaam is duidelijk nog van slag en deze maand dus geen poging. Grr. Balen!
Mijn lichaam en geest zijn ontspannen…
Het was gelukkig een vrij normale ongesteldheid. Ik had gelezen dat deze erg heftig zou kunnen zijn na een miskraam, maar dit is mij alles meegevallen. En als het weer achter de rug is ga ik er weer met frisse moed tegenaan. Voeding. Check. Work outs. Check. Let’s do this! Beetje mindfulness kan geen kwaad, visualiseren. Cliché misschien maar het werkt wel. Ik merk echt dat ik hier meer zen van word en lekkerder van slaap. Zonder al te zweverig te worden merk ik dat het mijn lichaam en geest echt meer ontspant dus why not.
En uiteraard start ik op een gegeven moment weer met ovulatietesten. Dit keer heb ik ook andere merken ovulatietesten uitgeprobeerd. En ben toch teruggekomen bij het inmiddels vertrouwde merk met de smiley. Geen gedoe. Geen twijfel. Duidelijker kan niet. Na heel wat rondjes (= geen ovulatiepiek) en ik me begin af te vragen wanneer dat kreng (daar zul je de hormonen hebben) begint te knipperen (= aankondiging vruchtbare periode, LH piek in zicht), zie ik ineens een vaste smiley (= LH piek binnen 24-48 uur), blijkbaar sla ik dit keer het knipperen compleet over? Hmm zo ging dat de geslaagde ronde toen ook…
