Poging 2 en 3
Daar was onze tweede poging. Na de hormonenkuur is het wachten op je ovulatie (=eisprong). Ik ging testen. Hmmmm, ik had een lichte streep, dus ik wist dat mijn ovulatie eraan kwam. De volgende dag deed ik maar weer een nieuwe test. Die dag verscheen een dikke streep en ik wist nu dat ik een ovulatie had en dat ik zwanger zou kunnen worden.
Zodra Jan thuis is, weet je al wat er moet gebeuren. Je doet wat je moet doen voor dat ene doel. Je gaat die hele week aan de slag. Om de dag. Dat was immers het advies van onze gynaecoloog. Hoe moe of rot je je ook voelt, dit is onze kans en die moeten we aanpakken.
Zwangerschapsklachten?
Nadat je je weer zo rot heb gevoeld van de hormonen, breekt er weer een spannende tijd aan. Je hebt alles op alles gezet om zwanger te kunnen worden. Alle klachten link je aan een ‘eventuele’ zwangerschap. Misschien zit dat ook wel ‘tussen je oren’, zoals sommige dit noemen…
Hoe dat ook toch ga je door!
Poging 2 en 3 waren weer mislukt helaas, wat frustreerde mij dat. Wat was er mis? Ik bleef maar last houden van de linkerkant in mijn onderbuik. Poging 4 bleef uit, want ik had zo’n last van mijn buik.
Ik werd wakker en ging douchen, het was een gewone werkdag. Ik wilde uit bad stappen en ik kon mijn linkerbeen bijna niet optillen. Wat een pijn had ik in mijn buik zeg. Ik belde direct naar de huisarts en ik moest gelijk komen. Hij stuurde mij door voor een echo. Oh wat had ik nou weer? Alles schoot door mijn hoofd. Ik ging naar het ziekenhuis. Daar aangekomen liep de spanning hoog op.
Plaats een reactie