Donderdag 30 augustus. DE dag, zoals ze wel eens zeggen. We mogen naar het ziekenhuis voor een eerste poging. Beiden toch wel zenuwachtig. En uiteraard te laat op afspraak door de file. Want zo is België dan weer. Een landje van een zakdoek groot, maar in het centrum sta je toch gewoon (even) stil.
Na 2 zwangerschappen zonder veel succes en jaren wachten/proberen, toch weer een beetje hoop. De onderzoeken hadden geen problemen uitgewezen. Fijn en ook niet fijn. Waarom lukte het dan de vorige keren niet?
De ingreep was een ‘vluggertje’. Even wachten in de stoel en dan mochten we naar huis.
Op het blad dat de vroedvrouw meegaf stond: Bloedtest op 14 september. Waarop we vroeger: “Mag dit ook enkele dagen later?” (Gekke vraag natuurlijk… Wie wil nu niet zo snel mogelijk duidelijkheid). We zijn echter in verlof. En maandag 17 september kon ook. Maar misschien dat ik stiekem toch een zelftest meeneem op vakantie
Plaats een reactie