Echo vruchtzakje
Donderdag drie weken geleden was de tweede echo bij de gynaecoloog gepland, wat spannend zeg! Ik zou toen ongeveer 8 weken zwanger zijn werd er gedacht. Het was reeds m’n 2e echo, omdat ik vanaf dat ik wist dat ik zwanger was constant bruinverlies had en tot 2 maal echt helder rood bloedverlies. Ik was dus al eens in paniek langs geweest bij de gynaecoloog, maar toen was er nog niets te zien op de echo buiten een vruchtzakje…
Wat was dat verschrikkelijk, 2 weken afwachten niet wetende wat er aan de hand is. De gynaecoloog zei me tijdens die eerste echo dat het zowel goed als fout kon zitten. Nu hoopten we een babytje te zien met een goed kloppend hartje, maar niets was minder waar. De vrucht was maar enkele millimeters groot en er was geen hartje. Een miskraam dus, werd me verteld, omdat dit niet voldoende was op 8 weken.
Afwachten of een curettage
Ik kreeg de keuze tussen afwachten of een curettage. Omdat ik de week erop vakantie had gepland en er toen sowieso geen curettage kon plaatsvinden, ging mijn voorkeur naar afwachten. Na die 2e echo heb ik plots van niets meer last gehad! Geen bruinverlies of geen bloedverlies niets!
Ik heb dagen aan een stuk gehuild en echt een wrak geweest. Ik kon ook niet geloven dat nu dat ik het nieuws had gekregen een miskraam te krijgen. De gynaecoloog was er echt zeker van. Nu ik plots van niets meer last had voelde ik me zo leeg.
We konden niet geloven wat we zagen!
Maandag was ik terug van vakantie en moest ik opnieuw langs gaan bij de gynaecoloog, omdat het niet spontaan kwam en ik nu niet langer meer mocht afwachten. Ik gaf hem mee dat ik toch nog heel misselijk was (kon bijna niets eten!) en ik zelfs geen bruinverlies meer had. Hij besloot om toch nog even te kijken en we konden niet geloven wat we zagen. Een mooi gegroeide baby met een flinke hartslag! Ik was nog niet zo ver als gedacht en zou nu pas 8w4d zijn.
Ik ben er nog altijd wat van aangedaan. Wat als ik het had laten weghalen? Verschillende vragen gaan nu door m’n hoofd. Had de gynaecoloog er rekening mee moeten houden dat ik niet zo ver was als gedacht, wat als…
Ik had ervoor ook niet zo’n super goede band met hem, omdat ik door het bloedverlies zeer ongerust was en enkel als antwoord kreeg ‘dat zal dan wel een miskraam zijn’.
Zijn er nog mensen die dit meegemaakt hebben en wat is jullie raad? Mijn vertrouwen in de gynaecoloog is wat weg 🙁 Nu ik toch gevoeld heb hoe het is een miskraam te hebben (emotioneel) ben ik nu natuurlijk zeer bang dit alsnog mee te maken.
