Ik trek het niet meer, er is iets niet goed in mijn buik, haal haar eruit

Ik trek het niet meer, er is iets niet goed in mijn buik, haal haar eruit

Ik voel dat er iets niet goed zit

En dan na de valse start kunnen we weer wachten. Over 5 weken word ik ingeleid. In week 37. Ik heb de gynaecoloog al aangegeven het niet meer te trekken. Al deze stress trek ik niet meer. Onrust in mijn buik. Onrust in mijn hoofd. Nee, het zijn niet de hormonen. Ik voel dat er iets niet goed zit. Ik blijf het tegen de gynaecoloog zeggen. Er is iets niet goed in mijn buik. Haal haar eruit. Ze heeft het niet goed. Ik weet niet wat er is.

Als antwoord krijg ik: “Melia, je hebt jaren erover gedaan om zwanger te worden. Het is heel normaal dat je zenuwachtig bent. Het komt allemaal goed. Over 5 weken word je ingeleid. Vanaf nu krijg je elke week controle.” Thuis tel ik de dagen af. Elke dag word steeds zwaarder. Meer onrust in mijn buik. En in mijn hoofd. Wat gaat er gebeuren? Straks overlijdt mijn kindje. Ze heeft het niet goed binnen. En dan begint week 34. En krijg ik jeuk. Het begint bij mijn buik.

Een paar dagen later breidt het zich uit over heel mijn lichaam. Ik slaap niet meer van de jeuk. In week 35 vraag ik de gynaecoloog me alsjeblieft te helpen. Ik trek dit niet meer. Zoveel jeuk. Heel mijn lichaam zit vol met bultjes en blauwe plekken van het krabben. “Nog 2 weekjes Melia.” Met slaaptabletjes en medicijnen tegen de jeuk ga ik naar huis. Ik huil alleen maar. Ik kan niet meer.

Ik kan niet meer

En dan, week 35 en 5 dagen verlies ik vocht. Op naar de spoed. Ik hoop zo dat mijn vliezen gebroken zijn en de bevalling van start gaat. Ik kan niet meer. Weer vals alarm. Mijn lichaam houdt me voor de gek. Wel kom ik mijn gynaecoloog tegen op de gang. “Alles goed Melia?” “Nee. Ik verga van de jeuk. Ik kan niet meer.” Huilend smeek ik haar om hulp. Je bent arts geworden om mij te helpen. Help mij aub.

Zij zit ook met tranen in haar ogen. “Sorry Melia. Ik kan niks voor je doen. Morgen heb je nog een keer controle. En volgende week woensdag starten we de inleiding. Het is vandaag maandag. Nog 9 dagen.”

Onderweg naar huis huil ik alleen maar. Het voelt niet goed. Ik slaap al bijna 2 weken niet meer door de jeuk. En dan moet ik morgen om 9.30 uur voor controle. De volgende dag kijkt de gynaecoloog me aan. Melia je kijkt of ik wil dat ik haar eruit haal. Kom maar mee, gaan we naar een verloskamer. We gaan je vandaag inleiden…

Auteur:

Meliaaa

Deel dit artikel:

Uitgelicht

Thema's

Uitgerekende datum

Week tot week

Echo & Prenataal

Tweelingen

Kwaaltjes & vergiftiging

Uitzetlijst

Namen

Blogs en artikelen

Lees meer

Waarom schopt de baby in je buik?

Waarom schopt de baby in je buik? Wellicht kijk je ernaar ...

Help: mijn baby heeft de hik in mijn buik

Baby’s kunnen ook hikken Dat baby’s graag schoppen en zich omdraaien in ... Lees verder

Baby voor het eerst voelen bewegen en schoppen

Baby voelen bewegen in mijn buik Het blijft een hele tijd onwerkelijk. ... Lees verder