Daar ben je dan, nog niet zo zichtbaar als we hoopten, maar je bent er wel. Een klein maar roze streepje in het venstertje van de Predictor. Mijn vriend kijkt over mijn schouder mee. “We doen er nog een.” Ik vind het prima, want ik weet toch dat de uitkomst positief zal zijn. Een lief klein roze streepje, dat bevestigt wat ik al even weet. Jij zit in mijn buik.
Waarom is hier geen wc?
Je bent nog niet zo groot, maar je hebt wel al een enorme invloed op mijn lichaam. Hoe gewenst je bent, hoe ongewenst de zwangerschapsklachten zijn. Mijn blaas heeft voor mijn gevoel het formaat gekregen van een pindanootje en vindt elk slokje water teveel.
Opeens besef je hoe vreemd het eigenlijk is dat je op openbare plekken niet zomaar even naar het toilet kan gaan. Een middagje winkelen? Dat kan, maar dan wel graag binnen 100 meter van de HEMA met haar toiletten.
Van irritatie naar de slappe lach: hormonen!
Mijn hormonen vliegen alle kanten op, vooral in de richting van mijn T-zone. Waardoor ik plotseling flashbacks krijg van mijn puberteit met bijhorende acne. Vliegen zij niet naar mijn T-zone dan wel naar mijn emotionele gesteldheid.
Alles brengt mij aan het huilen. Een filmpje van een flashmob? Hallo, waterlanders! Onze katten die wat dichter bij mij kruipen? Ja, daar ga ik weer. Drie seconden daarna kan ik de slappe lach krijgen of vind ik mijn vriend plotseling zeer irritant als hij super langzaam de aardappelen staat te schillen. Met dat ik het schrijf weet ik hoe belachelijk het klinkt, maar geloof mij, hormonen maken alles en iedereen om je heen vervelend. Hoe lief je zo ook vindt.
En dan de nachten…
De eerste weken zag ik elke nacht op mijn weker 04:18 uur staan. Tot bijna aan het enge toe. Dan begon het piekeren, anderhalf uur lang. Kan ik dit wel? Kunnen wij dit wel? Financieel? We moeten nog een keer een berekening maken! Welke zorgverzekering dekt de kosten van de bevalling? Ik was toen 5 weken zwanger. Niet het moment om over de bevalling na te denken en zeker niet midden in de nacht.
Overigens was het niet erg dat ik ’s nachts niet zo goed sliep, daar merkte ik overdag namelijk niets van. Ik ben namelijk chronisch moe, of ik nou acht uur slaap of drie. Het effect is voor mij hetzelfde. De bovenstaande klachten neem ik uiteindelijk allemaal voor lief, het is bewijs dat jij er zit.
Lief klein roze of toch blauw streepje?
Vandaag ben ik acht weken zwanger en over drie dagen ga ik je voor het eerst zien. Zo’n zin in de eerste echo. Ik kijk er naar uit om elkaar de komende maanden te leren kennen lief klein roze streepje die in mijn buik groeit.
p.s. Als de Predictor het mis had en er eigenlijk een blauw streepje had moeten staan, dan kijk ik uit naar jou, lief klein blauw streepje.
Plaats een reactie