Het is alweer een tijdje geleden dat ik schreef. Ik hoopte dat ik door een tijdje rust te zoeken, mezelf weer teruggevonden zou hebben. Maar het tegendeel is waar. Mijn leven is veranderd in een soap, een bestseller van drama. Echt, Goede tijden is er niks bij…
Wat is de echte reden dat ik nog niet zwanger ben?
Het begon afgelopen maandag. Na een leuke avond met een oude vriend, belandde ik bij mijn vriendin op de bank om de avond na te bespreken en een wijntje te drinken. Ze informeerde of er “echt niks gebeurd was”. Daarna volgde al vrij snel het gesprek over het nog niet zwanger zijn. Ze zei: “Is je man niet gewoon geknipt?”
Ik viel stil… alsof alle puzzelstukjes op z’n plek vielen… want waarom was ik anders nog niet zwanger? Ik heb twee gezonde kinderen. Hij heeft er twee. Ik was razend snel zwanger. Hij heeft z’n ex meteen zwanger gemaakt… Waarom lukt ’t niet?
De gedachte dat dat het zou zijn hield me bezig. Anderzijds… Waarom heeft hij dat dan niet verteld? En waarom weten z’n ouders dat dan niet? Hij bespreekt praktisch alles met ze, zelfs wanneer we gevreeën hebben… Niet dat ik dat fijn vind, verre van dat. Maar na twee jaar heb ik dat maar geaccepteerd. Dus trok ik de vraag van mijn vriendin in twijfel. Ik wuifde het weg, kan niet kloppen.
Ik weet niet of de roddel waar is…
Inmiddels is het dinsdagochtend en ik ga wandelen met mijn sportmaatje. Ze zit duidelijk met iets. “Ik moet je wat vertellen…” begint ze ongemakkelijk. Ik voel van alles door me heen gaan. Ze is toch niet ziek of zo?!?!
“Ik heb gehoord dat S. zich heeft laten helpen om geen kinderen meer te krijgen. Ik weet niet of de roddel waar is, maar ik vond dat je het moest weten.”
BAM… de wereld zakt onder m’n voeten vandaan. Ik draai me om en begin spontaan over te geven… dit trek ik niet. Hoe maak ik dit naar hem bespreekbaar? Al mijn vertrouwen is opeens weg… ik voel me ziek, misselijk… alles…
Als dit klopt, ben ik weg… deze leugen is te groot…!
