Are we there yet?
38 weken. De laatste loodjes. Ik ben gewoon officieel HOOGzwanger! Wat is dit snel gegaan. Al 38 weken is mijn lichaam een klein warm huisje voor onze kleine meid. Ze krijgt alles wat ze nodig heeft en doet het heel heel goed.
April. Het is lente, de vogeltjes fluiten, het zonnetje schijnt, ik voel de warmte op mijn huid en van binnen voel ik vooral heel veel liefde. Echt onvoorstelbaar dat je al ZO VEEL liefde kan voelen voor iemand die je nog nooit gezien hebt.
Maar ook onwijs veel liefde voor mijn vriend. Mijn hart smelt als hij lieve woordjes en kusjes tegen mijn buik drukt. Hij doet het zo goed als aanstaande papa. Ik kan me geen betere steun wensen als hij. En hopla, daar komen die traantjes.
Hello hormonen!
Ook zoiets van hoogzwanger zijn. Echt, pas sinds een week of twee pink ik stiekem steeds vaker een traan weg. En honger! Holy crêpe. Zin in taart, een broodje kaas, een gekookt ei en aardbeien. En t liefst samen op een bord.
Wanneer jij er klaar voor bent weet nog niemand, maar papa, mama en ook Frankie (de kat) voelen dat het niet heel lang meer duurt voordat we jou eindelijk zullen ontmoeten. Jij bent zo welkom!
Waar ik het meeste naar uitkijk? Naar die blik van mijn vriend wanneer hij haar voor het eerst zal zien. Het moment dat hij ons kleine meisje in zijn armen kan nemen. De onvoorwaardelijke liefde…
En natuurlijk dat broodje filet americain…
