Ongelofelijk. Ik dacht dat ik inmiddels wel wist hoe het was om zwanger te zijn. Niet dus! Was het bij mijn vorige twee zwangerschappen allemaal veel vanzelfsprekender, nu vind ik het super spannend. Ik beleef alles ineens veel bewuster en intenser. Niet alleen de jippie-ik-ben-zwanger-gevoelens, maar ook alle onzekerheid. Mijn hormonen tellen inmiddels geloof ik ook dubbel. Arme Mart…
Internet, Google, mijn grote vriend
Zal ik het dan maar toegeven? Oké, ik Google me suf. Eerst was er de periode van eisprong tot aan zwangerschap of menstruatie. Geen idee op hoeveel websites ik heb gelezen over alle symptomen die kunnen duiden op een beginnende zwangerschap, ik kan ze niet op twee handen tellen. En toen kreeg ik ineens die twee streepjes, joehoe!
Je zou denken dat er dan weinig meer te googelen valt, maar nee hoor, genoeg om me druk over te maken. Toen kwam de eerste echo, een kloppend hartje. Mooi, gerustgesteld, weg computer… Nee dus.
Ineens voelde ik me best fris en fruitig na weken van kotsmisselijkheid. En hup, daar zat ik weer achter mijn computer. Wat zou er aan de hand (lees: mis) zijn? Het bleek reuze mee te (kunnen) vallen. Mijn gezonde verstand lachte mijn zwangere ik maar weer eens heel hard uit. Zeker toen ik toch maar even mijn verloskundige had gebeld om mijn twijfels weg te nemen.
Waar is mijn nuchterheid gebleven?
Nooit had ik gedacht dat ik ook zo zou worden. Nuchtere ik die prima kan relativeren. Dus wees gewaarschuwd, het kan jou ook overkomen!
Ik ben trouwens vandaag weer behoorlijk misselijk en wat ben ik daar toch ineens blij mee…
Plaats een reactie