Voelde ik de bevalling al aankomen?

Op 12 juli had ik zwaar last van mijn hormonen. Mijn man had bedacht om naar een vriend te gaan. Ik zou meegaan maar voelde me niet zo top, dus ik had besloten om thuis te blijven. Graag had ik mijn man ook thuis gehouden. Helaas, hij dacht daar anders over. Achteraf geef ik hem groot gelijk, maar die dag kon ik hem wel achter het behang plakken.

We hadden een tijd afgesproken dat hij thuis zou komen. Nou weet ik dat op tijd komen voor hem vrij lastig is, dus ik tel er sowieso al altijd 30 minuten bij op. Helaas was het deze dag anderhalf uur later dat hij heel gewoon binnen stapte alsof er niets aan de hand was. Nou dat was het dus wel. Ik had hem de oorlog verklaard! Met deuren smijten, schreeuwen en huilbuien. Helemaal gek werd ik (van mezelf).

Ik ben uiteindelijk woest de auto ingestapt en naar mijn moeder gereden. Onderweg wel nog even gestopt om rustig te worden, want zo kon ik niet rijden. Ook bij mijn moeder was ik niet voor rede vatbaar. Werd ook boos op haar. En toen mijn man had besloten om dan ook maar naar mijn moeder te komen, omdat mijn moeder ook ten einde raad was, was ik helemaal des duivels.

Het was eind van de avond. Ik wist het allemaal echt niet meer. Ik ben ‘weggelopen’ van huis. Als een driftkikker liep ik door het bos (bijna naast de deur bij mijn moeder). Achter mij hoorde ik mijn man lopen. Grrrr… Uiteindelijk ging ik op een schommel zitten en bedaarde ik wat. Ik heb toen een tijdje samen met mijn man op de schommel gezeten en gepraat.

We hadden het redelijk uitgesproken en gingen weer naar mijn moeders huis. De auto hebben we daar opgehaald en we zijn ‘even’ naar Tata steel gereden voor een uitje (waarom weet ik nog steeds niet). Stukje gereden en om 1.00 uur besloten terug naar huis te gaan.

Ik kreeg hele erge steken in mijn zij. Ik had nog niet bedacht dat ik op het punt stond om te kunnen gaan bevallen, want ik had wel vaker last van buikpijn en/of steken. Daarnaast had ik mij natuurlijk nog al op lopen winden. Ik zocht er dus echt niks achter. Thuis lekker naar bed gegaan om mijn rust te pakken. Helaas duurde de rust niet voor lang…

Ik vermoed dat het voor iedereen wel duidelijk is wat hier gaande was… Hierover de volgende keer meer!