Het vage vlekje was een heus kindje
Ineens was het vage vlekje dat we op de vorige echo zagen een heus kindje geworden. Ongelofelijk! Nog geen twee weken geleden zagen we op de eerste echo vooral een groot zwart gat. Toen de verloskundige voorstelde om dan maar inwendig te kijken, zei ze gelukkig wel nog op de valreep ‘ik zag wel een hartje hoor’. Huh, waar dan?!! Op de inwendige echo zagen wij het ook.
Een vage grijswitte vlek met een knipper-iets erin. Omdat dit mijn derde zwangerschap is, weet ik inmiddels wel dat het toch echt een kind gaat worden, uiteindelijk, maar voor mijn vriend die nog geen kinderen heeft, was het toch wat teleurstellend.
Een prachtig wondertje
Deze week hadden we dan eindelijk de termijnecho. Nou ja, met dat eindelijk viel het wel mee. Ik ben pas 10,5 week zwanger. Zwangerdagen duren gewoon eindeloos lang.
Wat zagen we een prachtig wondertje daar op het scherm! Al een heel echt kindje. Het lag heerlijk rustig, de verkeerde kant op voor de meting, en was niet te porren (letterlijk) zich om te draaien. Aan het eind van het gesprek gingen we dus nog een keer kijken en ja hoor, het kindje was gedraaid.
Kerstkindje ?
Waar de verloskundige de vorige keer nog een kortere zwangerschapsduur inschatte dan wij zelf dachten, kregen we nu de precieze tijd. Die klopte ook precies met wat wij dachten. We krijgen een heus kerstkindje! Dat is weer eens wat anders voor onder de boom dit jaar…
Plaats een reactie