Week 35 de laatste echo bij de verloskundige. Ik was blij en keek er naar uit om mijn baby nog eventjes te zien op de echo, nog maar een paar weekjes en dan heb ik haar in me armen. Eenmaal bij de verloskundige aangekomen ging ik in de stoel liggen.
De verloskundige begon met de echo, en zag al meteen dat mijn kindje in stuitligging lag. Dit is natuurlijk niet wat je wil horen en best vervelend. Ik schrok er ook een beetje van. De eerste gedachte die door me hoofd ging was ‘’moet ik nu een keizersnede?’’ ik ging met de verloskundige in gesprek en ze raadde mij aan om in het ziekenhuis de baby uitwendig te draaien. We maakte een afspraak en al vrij snel kon ik terecht in het ziekenhuis.
Nu gaat het toch echt gebeuren
In het ziekenhuis aangekomen werd ik steeds zenuwachtiger. Ik was bang dat het echt heel erg pijn zou doen. Als eerste werd de hartslag van de baby gemeten die was gelukkig helemaal goed. Er kwamen 2 vrouwen de kamer binnen gelopen hun gingen de baby proberen te draaien. Ze stelde zich allebei voor aan mij, ze hadden allebei een hele stevige handdruk daardoor werd ik nog zenuwachtiger.
Als ze maar niet zo hard op me buik gaan duwen dacht ik. En jawel hoor.. de 2 vrouwen drukte zo hard op mijn buik ik kan niet omschrijven hoe zeer dit deed. De ene vrouw pakte het hoofdje van de baby, en de andere de billetjes zo probeerde ze de baby te draaien. Maar dit was moeilijker dan gedacht. Ze is te eigenwijs en ze blijft lekker zitten waar ze zit. Met een bond en blauwe buik ben ik naar huis gegaan. Wordt het nu dan toch een keizersnede?..
Plaats een reactie