Twijfel nog een kindje erbij wel of niet

Toen ik net was bevallen van nummer vier gingen mijn vriendinnen –ondanks dat ik zweerde nu écht klaar te zijn- direct weddenschappen afsluiten dat er zeker een vijfde zou komen.

Ikzelf was er helemaal van overtuigd dat na onze babyboy zowel de meisjes- als de jongensspulletjes het huis uit kunnen. Maar ja, nu onze baby inmiddels 10 maanden is, ik de wieg, de maxi-cosi, het badje, de ieniemienie kleertjes in maatje 56, de wippertjes, de mobiel in de box en noem het maar op inmiddels weg kan doen, lukt het toch nog niet zo goed. Ik heb besloten het te bewaren het voor mijn zusjes en broertjes. Zo heb ik het toch nog in huis en is niks definitief, want ja, die spiraal kan er altijd weer uit.

Heel af en toe gaat de overweging wel of geen kindje erbij nog even door me heen en dan weeg ik in mijn hoofd de voors en tegens tegen elkaar af:

Tegen nog een kindje erbij:

• Weer een zwangerschap, misselijk, moe, 33 kilo aankomen, je eigen veters niet meer kunnen strikken, puffend en hijgend rondlopen op het laatst en je buik nog een stukje meer uitgelubberd.
• De onzekerheid of alles wel goed is met je baby, is hij gezond, voel ik hem goed bewegen, zal de bevalling goed gaan, krijgt hij later wel vriendjes of vriendinnetjes?
• Hoe ga je dat bolwerken met alle sportclubjes, muzieklessen, schoolreisjes, huiswerk en ze dan ook nog allemaal genoeg liefde en aandacht geven. Alleen het voorlezen iedere avond is nu al een halve dagtaak
• Nog meer was en rommel. Als ik jullie zou wijsmaken dat ik hier een wasserette ben begonnen, dan zouden jullie het direct geloven. Er worden hier meerdere wassen per dag gedraaid die ik ’s avonds voor een tv programma zonder inhoud lekker mag vouwen.
• De relatie met mijn man, de vader van de kinderen en mijn huisgenoot: het is nu al een enorme uitdaging om soms met elkaar te praten na zijn werk. Vaak stellen we het uit tot de kinderen in bed liggen of moeten we met de agenda’s erbij een date maken om een avondje samen te hebben. Met nog een krijsend ding erbij zal dat er niet beter op worden.
• Wat voor auto of vakantie kun je hebben met zoveel kinderen? En ik denk ook dat niemand uit je vriendenkring je nog te eten zal vragen. Het is nu al een invasie als we ergens binnenkomen met z’n zessen. Denk ook niet dat er veel oppasmeisjes staan te springen om dit klusje te klaren.

Voor nog een kindje erbij:

• Dat je het allerschattigste en fijnste moment uit je leven, daar waar je 9 maanden op gewacht heb, eenmaal op je buik ligt nog een keer mag meemaken.
• Hoe groter het gezin, hoe gezelliger aan tafel en al helemaal later met kerstmis of familiedingen.
• Hoe zou een volgend kindje eruit komen te zien, zal hij of zij lijken of z’n broers en zussen.
• Nog meer geluk en liefde hier thuis.
• Alle kleertjes en spullen kunnen nog een keer worden gebruikt, dus ik ben heel economisch bezig.
• De kinderen leren nog meer te delen en rekening met elkaar te houden.
• Als mijn man en ik later oud en versleten zijn staan ze vast in de rij om ons te verzorgen en mocht er eentje niet in de buurt wonen, dan neemt de ander dat graag over.
• Ze vermaken elkaar, vervelen zich niet en de oudsten helpen met het verzorgen van de kleinsten.
• Het is nu of nooit, misschien krijg ik later wel spijt. Nooit meer die heerlijke Zwitsalgeur tegen me aan (alhoewel ik dat ook nog steeds in de haartjes van de oudere kindjes smeer).
• We maken van die ontzettend leuke, lieve, schattige, prachtige intelligente, nooit-vervelende, altijd-goed-luisterende, zeer-goed-opgevoede kinderen? Toch?

Hmmm, misschien laat ik die spiraal voorlopig nog even zitten… Ben benieuwd wie de weddenschap wint!