Bij iui nummer 3 voelde alles goed
Na twee mislukte iui-pogingen, waarvan nummer 2 vroegtijdig is afgebroken vanwege teveel follikels, voelde bij iui nummer 3 alles goed. De timing voelde goed, er zat in beide eileiders een mooie dominante follikel en ik voelde me beter dan ooit. Zou het dan nu toch echt lukken? Ik wilde proberen om niet voortijdig een test te doen, al is dat makkelijker gezegd dan gedaan.
Tijdens een familiebezoekje, tien dagen na de inseminatie, had ik ineens een beetje bruin bloedverlies. Het was nog veel te vroeg om ongesteld te worden… Zou dit dan een innestelingsbloeding zijn? Lyrisch vertelde ik het aan mijn vriend, die toch wel erg voorzichtig reageerde. Eenmaal thuis kon ik het toch niet laten om een vroege zwangerschapstest te doen. Natuurlijk was deze nog ‘negatief’. Het was tenslotte wel heel erg ‘vroeg’.
De twee dagen die volgenden ben ik blijven testen, helaas zonder resultaat. Uiteindelijk werd ik onaangenaam verrast door nog meer bloed. Mijn menstruatie diende zich aan. Ik heb me laten vertellen dat deze eerder kan komen door het iui-traject. Wat een teleurstelling!
Gelijk door na de teleurstelling
We zijn maar direct doorgegaan voor ronde 4, in principe de laatste iui-behandeling die we aangeboden kregen. Hierna volgt een evaluatie met de gynaecoloog. Dus op dag drie van mijn menstruatie begon ik weer vol goede moed (maar toch ook wel met een beetje minder moed) met het spuiten van de hormonen. Over ronde 4 hoef ik niet al te lang uit te weiden, deze had dezelfde gunstige voortekenen als ronde 3, maar ook deze keer liep het uit op een teleurstelling. Ik snapte er niets van… waarom lukt het nou niet?
Ik had nog voldoende medicatie over voor een volgende ronde, de verpleegkundige gaf dan ook aan dat we best nog voor een vijfde ronde konden gaan. Ondertussen zou de evaluatie met de arts worden ingepland. Hoewel ik me toch een beetje moedeloos voelde over het hele traject, was ik wel toe aan een gesprek met de gynaecoloog. Wij wilden graag weten hoe we verder konden gaan of onze kansen konden vergroten.
De volgende stap: IVF
Zoals verwacht liep ook iui nummer 5 op niets uit. Er verscheen maar één eitje en die werd helaas niet gevonden door de zaadjes die ingebracht werden. Tijdens ons gesprek met de arts gaf hij aan dat doorgaan met iui wat hem betreft geen nut meer heeft. Er heeft zich al die tijd geen zwangerschap aangediend, dus de iui-behandelingen hebben niet het gewenst effect. Hoe dat komt? Niemand daar een antwoord op heeft. Het lukt simpelweg niet.
De volgende stap? IVF. Oei, dat klinkt wel heel serieus. Hij vraagt of we erover na willen denken om het vruchtbaarheidstraject te vervolgen met IVF. Mijn vriend en ik kijken elkaar aan en we denken hetzelfde…
