We zijn een paar weken en de meiden doen het super goed! Ze zijn inmiddels al bijna 4 keer hun geboortegewicht, echt bizar! We zitten op 5 voedingen op een dag en dat gaat goed. Ze slapen zo goed als door, maar doordat wij ze inbakeren en ze af en toe losbreken, moeten we ons bed weleens uit.
Één van onze girls heeft iets geks en dat is dat ze in haar slaap ineens keihard begint te gillen. Je schrikt in eerste instantie wezenloos, maar nu kijken we er niet eens gek van op. We checken even de babyfoon en dan zien we dat er helemaal niks aan de hand is.
Ik mag nu geen auto rijden
Ik mag op dit moment geen auto rijden omdat je een jaar epilepsie vrij moet wezen om dat weer te mogen en aangezien openbaar vervoer vanwege mijn NAH (niet-aangeboren hersenletsel) niet lukt, zit ik dus weer thuis tot volgend jaar maart als ik geen epileptische aanval krijg. Krijg ik wel een epileptische aanval, dan begint er dus weer opnieuw een jaar zonder rijbewijs en dus een jaar geen autorijden.
Ik vind het verschrikkelijk, omdat ik ontzettend veel van mijn werk houd en het met heel veel passie uitvoer. Daarentegen ben ik nu wel thuis voor de meiden en dat is ook fijn. Daar probeer ik mij aan vast te houden, maar balen doe ik wel.
Die roze wolk … nooit gehad
Soms heb ik nog steeds het gevoel, hoe gek dat ook klinkt, dat ik geen moeder ben. Iedereen heeft het over de roze wolk als je je kindje voor het eerst vast hebt; ik heb die wolk nooit gehad. Ik weet niet of dat door onze Kane komt, of door de keizersnede of alles bij elkaar.
Ook dat vrouwen zeggen dat ze hun buik missen, dat heb ik niet. Misschien omdat mijn toeter (met een drieling) op een skippybal leek op het eind. Maar ook dat kan ik mij niet voorstellen.
Zwanger zijn, het heeft mooie kanten, maar ik zou het nooit meer willen.
Ik heb zo erg haaruitval dat ik hele dunne en kale plekken met haar op mijn hoofd heb. De zwangerschapsdiabetes, de dikke toeter, het geklooi met de medicatie, mijn epileptische aanvallen en ga zo nog maar even door.
Ik ben gezegend met twee mooie meiden en een hele mooie ster aan de hemel, die nemen ze mij nooit meer af!
